ภารกิจ "หมอล็อต"
"เสือก" นี้เพื่อสัตว์ป่า

จากหนังสือพิมพ์เดลินิวส์
ฉบับวันที่  23  มีนาคม  2551 หน้า  22  คอลัมน์ NEXTGEN

"ความเสือกของผมเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้คนส่วนใหญ่ยอมรับ ในฐานะผู้ชำนาญการของคณะกรรมาธิการสิ่งแวดล้อม วุฒิสภา เพราะผมต้องทำงานประสานกับหน่วยงานหลากหลาย ช่วงแรกบางคนไม่ยอมรับผม แต่ผมก็ใช้ตำแหน่งที่มีอยู่เข้าไปทำงานอย่างจริงจังจนคนยอมรับ ก่อนจะทำให้ผมกลายมาเป็นนายสัตวแพทย์สัตว์ป่าอย่างทุกวันนี้”

“หมอล็อต-นายสัตวแพทย์ภัทรพล มณีอ่อน” นายสัตวแพทย์สัตว์ป่าคนแรกของประเทศไทย และเป็นนายสัตวแพทย์สัตว์ป่าเพียงไม่กี่คนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เล่าถึงที่มาที่ไปของภารกิจที่ต้องขึ้น-ล่อง เข้า-ออก ตระเวนไปตามผืนป่าทั่วประเทศเพื่อช่วยชีวิตสัตว์ป่าอันเป็นภารกิจสำคัญของเขา
 
จากเด็กวัยรุ่นขาใหญ่ประจำจังหวัดสุรินทร์ตัดสินใจเรียนต่อสัตวแพทย์  เพียงเพราะต้องการรู้ว่าจริงไหมที่เรียนหมอแล้วทำให้เล่นกีฬาบาสเกตบอลที่เขารักไม่ได้ แต่หมอล็อตคนนี้ก็แสดงให้เห็นว่าถึงแม้จะเรียนหนักแต่ก็ทำอย่างอื่นควบคู่ไปได้หากรู้จักแบ่งเวลา 
 
หมอล็อตเริ่มงานแรกด้วยการเป็นหมอช้างของกรมปศุสัตว์ที่บ้านเกิด ไม่นานนักก็ได้รับการชักชวนจากผู้ใหญ่ให้มาช่วยในคณะกรรมาธิการ วุฒิสภา แต่การทำงานนั่งโต๊ะไม่เหมาะกับขาลุยอย่างเขาถึงแม้การเข้ามาอยู่ในจุดนี้จะทำให้เขาได้รับประสบการณ์และเปิดวิสัยทัศน์เรื่องสัตว์ป่าและสิ่งแวดล้อมอย่างมากมายก็ตาม หมอล็อตจึงขอลาออกจากตำแหน่ง ประจวบเหมาะกับคณะกรรมาธิการชุดนี้หมดวาระ แต่วุฒิสภาต้องการสานต่อโครงการจึงให้หมอล็อตไปคิดโครงการมาว่าจะทำอย่างไรเพื่อช่วยเหลือสัตว์ป่า ตำแหน่ง “นายสัตวแพทย์ สัตว์ป่า หรือ Wildlife Veteririan” จึงเกิดขึ้น ประกอบกับเขาเคยผ่านโครงการเคี่ยวเข้มบัณฑิตใหม่หมอสัตว์ป่า ทำให้เขาได้รับคัดเลือกให้ดำรงตำแหน่งนี้คนแรกของประเทศ 
 
ปัจจุบันหมอล็อตนั่งอยู่ในตำแหน่งนายสัตวแพทย์ประจำส่วนศึกษาและวิจัยอุทยาน สำนักอุทยานแห่งชาติ กรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช มีหน้าที่ในการคุ้มครองดูแลสุขภาพสัตว์ป่า  ป้องกันและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับสัตว์ป่า

“ภารกิจของผมไม่ใช่เพื่อคุ้มครองสัตว์ป่าเพียงอย่างเดียวแต่คุ้มครองคนด้วย เพราะปัญหาสัตว์ป่าบาดเจ็บส่วนใหญ่จะเกิดจากคน ฉะนั้นผมจะต้องหาวิธีทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้ทั้งสัตว์ป่าและคนอยู่ด้วยกันได้ ผมอยากให้คนคิดเสมอว่า ผลแห่งการกระทำของคนที่มีต่อป่าและสัตว์ป่าจะย้อนกลับมาทำให้คนเดือดร้อนเช่นกัน”

หมอล็อตบอกว่า การทำงานของเขาไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะเวลาสัตว์บาดเจ็บแต่สัตว์ไม่รู้ว่าเราจะเข้าไปช่วย จึงเป็นเรื่องอันตรายมาก ลูกน้องของเขาเคยได้รับบาดเจ็บถูกช้างเหยียบ แต่สิ่งที่ตอบแทนมีเพียงแต่การผูกข้อมือเรียกขวัญ  เท่านั้น การทุ่มเทของเพื่อนร่วมงาน ชมรมหมอสัตว์ป่าที่ร่วมกันแลกเปลี่ยน  ประสบการณ์ และผู้ใหญ่ ที่ให้โอกาส ทั้ง ดร. เพ็ญศักดิ์ จักษุจินดา อดีต ส.ว.สกลนคร, ผอ.สำนักอนุรักษ์สัตว์ป่า สามารถ สุมะโนจิตราภรณ์, ผอ.ส่วนศึกษาและวิจัยอุทยานแห่งชาติ เหล่านี้ล้วนสร้างกำลังใจให้เขาลุย งานอย่างต่อเนื่อง
 
สิ่งที่ผลักดันให้หมอล็อตทำงานด้านนี้มาถึง 5 ปีเต็ม ไม่ใช่เพราะเขารักสัตว์แต่อย่างใด แต่เป็นเพราะภารกิจของเขาเป็นภารกิจแห่งชีวิต ถ้าสำเร็จหมายถึงชีวิตหนึ่งที่ยังดำรงอยู่ในโลกนี้ โลกที่คนยัง   ทำร้ายป่าและสัตว์ป่าไม่หยุดไม่หย่อน....!!!

Walk on the wild side

Story by   KRITTIYA WONGTAVAVIMARN
(BangkokPost, Mar-04-08) 

But in his so-called "crappy life", he has helped save hundreds of lives, including elephants, bulls, tigers, warthogs, barking deer, boas and gibbons.
             แต่กว่าร้อยชีวิตที่เขาได้ช่วยเหลือไม่ว่าจะเป็น ช้าง กระทิง เสือ กวาง งูเหลือม ชะนี

Being a wild animal vet is not just about how to handle wildlife, but also emphasizes both animal and human safety. Pattarapol has travelled to remote corners of the country to monitor the health of domestic animals and local wildlife. His duties include wildlife disease diagnosis, prevention and response in 16 conservation areas in Thailand, as well as managing the potential risk of new and emerging diseases that can pose risks to the health of people and animals, wildlife conservation and economic productivity.
            การมีชีวิตอยู่ของเขาไม่ได้ดูแลแค่สัตว์ป่า แต่เขายังให้ความสำคัญไปถึงความปลอดในมุนษย์และสัตว์อีกด้วย นานมาแล้วที่เขาได้เดินทางไปยังพื้นที่ห่างไกลพร้อมทั้งให้การดูแลรักษาสัตว์เลี้ยง และสัตว์ป่าในท้องถิ่น ความรับผิดชอบของเขายังรวมไปถึง การวินิจฉัยโรคของสัตว์ป่า การป้องกันใน16พื้นที่อนุรักษ์ในไทย การเฝ้าระวังการเกิดโรคใหม่ที่จะมีความเสี่ยงต่อคน สัตว์ สัตว์ป่าอนุรักษ์

It is not all about vaccinating dogs and bandaging cats. Rather, a wild animal vet has to work in the fields of prevention, control and eradication of diseases and other health problems in wildlife and people, he explained. Every species behaves differently, so learning and understanding a conscientious approach to handling wildlife is crucial. Loving animals is not the point, but you have to show care and respect for the animals you are treating.
            มันไม่ใช่แค่การฉีดวัคซีน พันแผล ให้กับสัตว์เลี้ยงเท่านั้น สัตว์แพทย์สัตว์ป่าอย่างเขาต้องทำงานในพื้นที่คอยป้องกัน ควบคุม กำจัดโรคภัย ปัญหาสุขภาพสัตว์ป่า และคน จากประสบการณ์ของเขาสัตว์ทุกสายพันธุ์ มีพฤติกรรมที่แตกต่างกัน ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องเรียนรู้ เข้าใจในพฤติกรรมและรอบครอบในการปฏิบัติต่อสัตว์ป่า ความรักสัตว์ไม่ใช่จุดสำคัญ แต่คุณต้องแสดงให้เห็นถึงการเอาใจใส่กับสัตว์ที่รักษา

Pattarapol said he did not start off as an animal lover. Being a vet was not a childhood dream either. "It's not in my nature to 'meow' at kittens, or pat a dog on the head, you know. If anyone asks me what I do, I always say I'm a basketball player. Man, basketball is my passion," said the 1.86m tall basketball enthusiast.
             เขากล่าวกว่า “ผมไม่ได้รักสัตว์ และการเป็นสัตวแพทย์ไม่เคยอยู่ในความฝันวัยเด็กของผมเลย” หากมีใครมาถามผมว่าผมทำอะไร ผมจะตอบว่า “ผมเป็นนักบาสเกตบอล” ผมหลงใหลคลั่งไคล้ในบาสเกตบอล 

In his youth, Pattarapol was very different: He enjoyed fighting, getting drunk and skipping school. The turning point in his life was when he decided to study veterinary medicine at Mahanakorn University of Technology on an athletics scholarship.
            ในวัยเด็กของเขาแตกต่างจากวันนี้มาก เขาสนุกกับการต่อสู้ การดื่ม การโดดเรียน และจุดหักเหที่ทำให้เขาตัดสินใจเข้าเรียนด้านสัตวแพทย์ ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร เพราะได้รับโควตานักกีฬา

His reasoning was simple: "Many of my basketball friends quit playing when they were in college. I wanted to prove that academic and extra-curricular activities like athletes could go together," he said. "And I loved the challenge. I thought studying veterinary medicine must be really, really difficult and challenging, since the patients can't talk. All my friends laughed at me. But I just went for it. Who cared?" 
          เขาให้เหตุผลว่า “หลายคนต้องเลิกเล่นบาสเกตบาสเมื่อเข้าเรียนมหาวิทยาลัย และผมต้องการพิสูจน์ว่าการเรียนและการทำกิจกรรมสามารถทำควบคู่กันได้” และผมก็รักความท้าทาย การเรียนสัตว์แพทย์นั้นยากและท้าทายเพราะว่าสัตว์ไม่สามารถพูดกับเราได้ เพื่อนของฉันต่างหัวเราะฉัน แล้วถ้าฉันไม่ทำแล้วใครจะทำ

During his college days, when he was learning how to tend to sick or injured animals, Pattarapol was inspired by the extraordinary dedication and hard work in the field of wildlife conservation of Alongkorn Mahannop, a well-known elephant vet, and Sueb Nakasatian, the former head of the Huai Kha Khaeng Wildlife Sanctuary, who committed suicide by shooting himself, focusing public attention to the plight of Thailand's forests and wildlife.
            ตลอดเวลาที่เรียนในมหาวิทยาลัย เขาได้เรียนรู้วิธีการดูแลสัตว์ป่วยและได้รับบาดเจ็บ เขาได้รับแรงบันดาลใจจากการอุทิศตนทำงานของ น.สพ.อลงกรณ์ มหรรณพ และ สืบ นาคะเสถียร หัวหน้าเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง ที่ได้ยิงตัวตายเพื่อการอนุรักษ์ป่าไม้และสัตว์ป่า

"I watched their work on television and it was like 'Wow!', anaesthetising wild animals and providing them veterinary care were no easy tasks. I wondered how Alongkorn could handle such giant creatures. I wondered why Sueb Nakasatian helped the drowning deer by himself, with no one to help. I wondered who those guys were, and I wondered if I could help with their work," he recalled.
             “ผมได้ดูพวกเขาผ่านทางโทรทัศน์ มันน่าตื่นเต้นกับการจัดเตรียมอุปกรณ์รักษาสัตว์ การยิงยาสลบ นั้นไม่ง่ายเลย ผมประหลาดใจที่ได้เห็นการทำงานของ น.สพ.อลงกรณ์ มหรรณพ กับการจัดการสัตว์ขนาดใหญ่ ได้เห็นสืบ นาคะเสถียรต้องวาดรูปกวางด้วยตนเอง ไม่มีใครช่วยพวงกเขาเลย และถ้าผมสามารถช่วยพวกเขาได้คงจะดี” เขากล่าว

Hailing from Surin, the northeastern province well-known for its elephants, Pattarapol chose to spend his internship in elephant camps in his hometown and other rural areas. Working in the forest for days, weeks or months was not easy, he admitted. Years of hard work with wild animals, however, have taught him to live a life of service despite the difficulties involved.
             ด้วยความที่มีพื้นเพเป็นคนสุรินทร์ จังหวัดที่ได้ชื่อว่ามีชื่อเสียงเรื่องช้าง เขาจึงเลือกไปฝึกงานในค่ายช้างที่บ้านเกิดของเขาเองและในพื้นที่ชนบทอื่นๆ เขายอมรับว่าการทำงานอยู่ในป่าเป็นวันๆ เป็นอาทิตย์ๆ เป็นปีๆ นั้นไม่ง่ายเลย แต่ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ทำงานกับสัตว์ป่านั้นได้สอนให้เขารู้จักใช้ชีวิตในแบบที่ยากลำบาก

"Elephants often kick me," he laughed. "I'm not mad at them, though. I've learned that it's difficult to tame wild animals ... their instincts are really strong. But many times I see their ears flap gently and they let me give them an injection. I realise that if you do things for others with good intentions, and with no expectation of receiving anything in return, things will run smoothly and easily," he said. 
            “ผมโดนช้างเตะประจำเลย” หัวเราะ “แต่ผมไม่โกรธมันหรอก เพราะการทำให้สัตว์ป่าเชื่องน่ะมันยาก มันเป็นสัญชาติญาณของสัตว์ แต่หลายครั้งผมก็เห็นนะว่ามันจะขยับหูให้ เป็นสัญญาณว่ายอมให้ผมฉีดยา มันทำให้ผมรู้ว่าการที่เราทำอะไรเพื่อใครด้วยความตั้งใจดีและโดยไม่หวังผลตอบแทนน่ะก็จะทำให้อะไรๆมันง่ายขึ้นเอง

With skill and a lot of experience capturing and restraining large wild animals, Pattarapol has worked with elephants and other animals when they need to be examined or when they need to be handled. If animals are hurt, he cleans their wounds, sews them up and gives antibiotics to help fight off infection.
            จากความเชี่ยวชาญและประสบการณ์การจัดการกับสัตว์ป่าขนาดใหญ่ เขาจึงมักจะได้ร่วมรักษาและวินิจฉัยอาการของช้างและสัตว์อื่นๆ เมื่อสัตว์ได้รับบาดเจ็บ เราก็จะทำความสะอาดบาดแผลให้มัน เย็บแผลให้มัน แล้วก็ให้ยาปฏิชีวนะ

As well as providing veterinary care for wild animals, Pattarapol tries to encourage the participation of local people in wildlife protection, spreading knowledge of the human impact on the environment and promoting the sustainable use of natural resources.
            เขายังมีส่วนในการกระตุ้นชาวบ้านให้มีส่วนร่วมในการอนุรักษ์สัตว์ป่า ให้ความรู้เรื่องผลกระทบจากการกระทำของมนุษย์ต่อสิ่งแวดล้อม และส่งเสริมการรักษาธรรมชาติควบคู่ไปกับงานรักษาสัตว์อีกด้วย

Burying dead wild animals is always organised with the participation of local villagers, he said. "I want to raise awareness among local people that the death of wild animals is a big deal and local people should take responsibility.
            “การฝังศพสัตว์ป่าแต่ละครั้งนั้นมักจะได้รับความสนใจจากพวกชาวบ้าน ผมจึงต้องการทำให้พวกเขารู้ว่าการตายของสัตว์ป่านั้นเป็นเรื่องใหญ่และมันเป็นหน้าที่ที่ชาวบ้านต้องมีส่วนช่วยกันรับผิดชอบ”

"While healthy ecosystems that support rich biodiversity are mandatory to ensure the well-being of present and future generations, the numbers of wild animals are dwindling quickly from human actions. An imbalance in the ecosystem makes it very difficult for wildlife to survive," he added.
             ในขณะที่มนุษย์ได้รับการรองรับความเป็นอยู่ที่ดีจากระบบนิเวศน์ที่สมบูรณ์ จำนวนของสัตว์ป่านั้นกลับลดลงอย่างรวดเร็วจากน้ำมือของมนุษย์เอง ความไม่สมดุลทางธรรมชาติเช่นเองที่นี้ทำให้สัตว์ป่ามีโอกาสรอดชีวิตได้ยากขึ้น

"But it's necessary that we're all aware that these habitats are important to our lives and communities, so we all have to protect them," he said. 
                "มันเป็นสิ่งจำเป็นนะที่เราควรจะตระหนักถึงว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นก็มีความสำคัญต่อชีวิตและชุมชนของเรา เราควรที่จะช่วยกันอนุรักษ์พวกเค้า"

Pattarapol believes that people are no different from other animals in terms of their basic needs for survival. "But apparently we think too highly of our own species and think that we are better than other living things. 
            เขาเชื่อว่ามนุษย์เรานั้นไม่ได้แตกต่างไปจากสัตว์อื่นๆเลยในเรื่องของความต้องการการอยู่รอด แต่เรามักจะคิดถึงตัวของเราเองมากเกินไป เราชอบคิดว่ามนุษย์ประเสริฐกว่าสัตว์อื่นๆ

"That's why animals living in the wild are always victims of human exploitation ... being shot or trapped. Some villagers release domestic farm animals into forest areas in search of food, and that can lead to the transmission of disease from livestock to wildlife, and potentially from animals to humans," he said.   
               นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมสัตว์ป่าจึงมักจะตกเป็นเหยื่อของการหาผลประโยชน์ของมนุษย์ ไม่โดนยิงก็โดนกักขัง ชาวบ้านบางคนก็ปล่อยสัตว์จากในฟาร์มเข้าไปหากินในพื้นที่ป่า ซึ่งนั่นน่ะจะทำให้เกิดการแพร่กระจายของโรคจากปศุสัตว์ไปสู่สัตว์ป่า แล้วก็อาจจะส่งต่อไปยังมนุษย์ได้อีกด้วย”

"It's a wildlife vet's responsibility to prevent and improve responses to diseases that may threaten or impact wildlife, agriculture and human health in the future."
             มันเป็นหน้าที่ของหมอสัตว์ป่าที่ต้องดูแลป้องกันโรคเหล่านั้นเพื่อไม่ให้มาคุกคามสัตว์ป่า การเกษตรกรรม และมนุษย์

            When Pattarapol is not handling and caring for wild animals, he gives courses on how to handle them for veterinary students at many local universities, and he is looking forward to seeing a new generation of wild animal vets. 
             เวลาที่เขาไม่ได้ไปรักษาสัตว์ เขาก็จะไปบรรยาย ให้ความรู้เกี่ยวกับการจัดการดูแลสัตว์ป่าในมหาวิทยาลัยต่างๆ และเขาก็มีความหวังที่จะได้เห็นคนรุ่นใหม่ที่จะก้าวมาเป็นหมอสัตว์ป่าในอนาคต 

             "Even if I successfully treat a wounded deer or a sick elephant, my work is not done. I want to make this profession easy for a new generation of vets. To be the only one carrying a medicine kit, for me, is not cool. It's better to work as a team, so you can have time to appreciate wildlife and enjoy the mountains. And if you're not working alone, it means that more sick animals can be saved." 
             “แม้ว่าผมจะรักษาสัตว์ได้สำเร็จ แต่ผมก็ถือว่างานของผมยังไม่จบ ผมอยากจะทำให้งานนี้มันง่ายขึ้นสำหรับคนรุ่นต่อไปที่จะมาเป็นแบบผม การเป็นหมอสัตว์ป่าคนเดียวสำหรับผมแล้วมันไม่ได้เท่เลย มันคงจะดีกว่าถ้าเราได้ทำงานเป็นทีม และถ้าหากคุณไม่ได้ทำงานอยู่อย่างโดดเดี่ยว นั่นหมายความว่าสัตว์ที่บาดเจ็บอีกมากมายก็จะได้รับการช่วยชีวิต”

--หนูชบาแก้ว--

 สัตวแพทย์ให้น้ำเกลือและยาลูกช้างป่า Date:03-03-2551|11:25น.
                ส่วนแผลเน่าที่หาง เจ้าหน้าที่ยังหวังว่าจะรักษาให้หายได้ โดยที่ไม่ต้องตัดหางทิ้ง กว่า 10 วันแล้ว ที่ลูกช้างป่าเพศเมีย อายุ 1 เดือนเศษ ยังรักษาตัวภายในหน่วยพิทักษ์ป่าสีระมัน อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง บาดแผลตามลำตัวแห้งสนิท เหลือเพียงส่วนหางที่พบแผลเน่าถึงกระดูกอ่อน     นายสัตวแพทย์ภัทรพล มณีอ่อน สัตวแพทย์ประจำกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช ต้องให้น้ำเกลือและยาปฏิชีวนะบำรุงร่างกายเพื่อรักษาชีวิตลูกช้างไว้ก่อน … (เสียง นายสัตวแพทย์ภัทรพล มณีอ่อน, สัตวแพทย์ประจำอุทยานแห่งชาติ)

สัตวแพทย์ยื้อตัดหางลูกช้างป่า Date : 03-03-2551 | 05:30 น
                ช่วงบ่ายวันนี้ คณะสัตวแพทย์ประจำกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช ได้เข้าตรวจบาดแผลเน่าบริเวณส่วนหางของลูกช้างป่า เพศเมีย วัยประมาณ 1 เดือน ซึ่งพบส่วนหางใกล้ขาด และบริเวณโคนหางมีแผลลึกถึงกระดูกอ่อน จึงได้ฉีดยาปฏิชีวนะและยากันบาดทะยัก โดยกำชับเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ป่าสีระมัน อ.เขาชะเมา จ.ระยอง เฝ้าดูแลห้ามแปลงไต่ตอม นายสัตวแพทย์ภัทรพล มณีอ่อน สัตวแพทย์ประจำกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช เปิดเผยว่า แผลบริเวณปลายหางคงต้องปล่อยให้เปื่อยและหลุดไปเอง ส่วนที่โคนหาง จะรอดูบาดแผลไปอีกระยะ หากยังรักษาไม่หายและลุกลามก็จำเป็นต้องตัดทิ้ง

 ลูกช้างป่าที่พลัดตกเขาอาจต้องตัดหาง Date : 01-03-2551 | 17:30 น.
                เป็นเวลากว่า 1 สัปดาห์แล้ว ที่ลูกช้างป่าเพศเมีย อายุ 1 เดือนเศษ พลัดหลงจากแม่และตกเขาห้อยหัว อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง ยังคงได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด จากเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ป่า"สีระมัน" โดยบาดแผลฟกช้ำและถลอกตามลำตัวหายดีเป็นปกติ ยังเหลือเพียงบาดแผลที่หาง ซึ่งเริ่มเน่าและมีหนอนชอนไชไปจนถึงกระดูกอ่อน นายพิทักษ์ ยิ่งยง หัวหน้าหน่วยพิทักษ์ป่า สีระมัน เปิดเผยว่า ในวันพรุ่งนี้ สัตวแพทย์ จะเข้าไปดูบาดแผลอีกครั้ง และอาจต้องตัดหางทิ้ง เพื่อไม่ให้ลุกลาม ขณะที่ลูกช้างยังแข็งแรงร่าเริง และกินนมได้ตามปกติ

 พร้อมส่งลูกช้างคืนสู่ป่า Date : 24-02-2551 | 19:00 น.
                เมื่อคืนนี้ ชาวบ้านตำบลห้วยทับมอญ อำเภอเขาชะเมา จังหวัดระยอง ยังเห็นรอยเท้าโขลงช้างอยู่บริเวณรอบหมู่บ้าน ทำให้พืชสวนที่ปลูกไว้ ได้รับความเสียหาย ต้องแจ้งเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ป่าสีระมัน ให้เข้าไปตรวจสอบ ชาวบ้านเปิดเผยว่า ได้เตรียมป้องกันโขลงช้างป่าเข้ามาทำอันตราย ด้วยการนำแผ่นเหล็กไปแขวนไว้ และตีให้เกิดเสียงดัง เพื่อให้โขลงช้างตกใจและหนีไป . (เสียง ชาวบ้าน ต.ห้วยทับมอญ) ขณะนี้ ลูกช้างป่าเพศเมีย วัย 1 เดือนเศษ ที่พลัดหลงกับแม่ช้างและเจ้าหน้าที่ได้นำมาช่วยเหลือรักษาอาการบาดเจ็บ มีอาการดีขึ้น เหลือเพียงบาดแผลที่ปากและสะโพกขวา พร้อมที่จะส่งคืนสู่ป่าแล้ว เจ้าหน้าที่ได้คอยเฝ้าสังเกตว่าเมื่อไหร่แม่ช้างมาส่งเสียงตามหาลูก ก็จะปล่อยลูกช้างไปทันที

 จ้าหน้าที่เฝ้าระวังลูกช้างติดเชื้อ Date : 22-02-2551 | 11:25 น.
                ลูกช้างป่าเพศเมีย วัยประมาณ 1 เดือนเศษ ยังคงได้รับการดูแลจากเจ้าหน้าที่หน่วยพิทักษ์ป่าสีระมัน อ.เขาชะเมา จ.ระยอง ตลอด 24 ชั่วโมง เพื่อรักษาบาดแผลตามลำตัวที่เกิดจากการพลัดตกลงเขาห้อยหัว หมู่ 8 ต.ห้วยทับมอญ เมื่อหลายวันก่อน อาการโดยทั่วไปแข็งแรง และเป็นมิตรกับเจ้าหน้าที่ ที่นำนมไปให้ดูด หลังจากที่ข่าวการช่วยลูกช้างป่าแพร่กระจาย ทำให้มีชาวบ้านทั้งในและนอกพื้นที่แห่เข้าไปดูความน่ารัก บางคนก็ใช้มือลูบคลำ ซึ่งลูกช้างก็ไม่ได้ตื่นกลัว
                นายสัตวแพทย์ภัทรพล มณีอ่อน สัตวแพทย์ประจำกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่าและพันธุ์พืช เปิดเผยว่า ขณะนี้แปลตามลำตัวบางจุดเริ่มแห้งและตกสะเก็ดบ้างแล้ว อาการโดยทั่วไปจึงไม่น่าวิตก แต่สิ่งที่กังวลคือ แผลที่ยังไม่แห้งอาจติดเชื้อจากการสัมผัสคนได้ง่าย และจะลามไปสู่การเป็นบาดทะยักได้